torsdag 21. september 2017

SUS



Vert vist fin!
Travelt oppteken med nytt lite oppdrag. Et par pulsvarmarar. Funne garn i rett farge og eit mønster som vart godt motteke av  oppdraggivar.
 La meg glad og fornøygd, sovna om litt slik som til vanleg..og vakna  som vanleg utpå natta. Då  har eg som regel vanskar med å sovna att. Hjarta er uroleg og eg kjenner på at det arbeider veldig. Men når eg kjenner på pulsen, så er den nokså vanleg berre litt rask . Og eg roar meg med det. Herren styrer med dette og.
Men dette var litt annleis no . Greidde ikkje telja slaga og det   var  uvanleg aktivitet, som ein dur der innom ribbebeina!  Det var rett og slett inga god kjensle.
 "Kjem du og henta meg no , Jesus?  Eg var ikkje redd , men tenkte sjøvsagt på alt ugjort og alle mine misstak og --. Men  eg kjende freden. Han hadde jo ordna det før -- og bestemt kor mange slag hjarta skal slå!
Men eg ville jo leva! Hadde jo lova strikka pulsvarmarar!
Telefonen låg  på nattbordet og  etter fomling og uvissa så fekk eg kontakt med "helsenorge"! Stilt stoppa bilen i utanfor og roleg for han.  Ikkje noko dramatisk.  Kanskje merkast litt raskare fart då Helsepersonen registrerte resultat frå apparat og ledningar  feste til min kropp og rapporterte den til sjåføren.og eg visste at det også alt var fare til SUS gjennom eteren.
Tankane mine var att heime , og med å få  meg nokolunde konfortbelt med unerlaget .Det er ikkje berre berre å strekkja ein gamal kropp ut på ei flat køye! Men den stillfarande karen var så full av forståing at eg var reint rørt.!
Dei forlet meg i motakskjellaren, liggjande i  ei av  alle dei oppreidde, tome sengene der med  venlege gode yngskje og Hei! 
SUS!
 Du verden! 
Stilla slo om meg

Eg var veldig åleine, men kjende meg ikkje forleten. Eg visste at Herren var med i dette og.
Tenkte på alle mine. Barn og barne barn og alle, - spreidde hit og dit, midt i livets malstraum.  Herren visste om dei og! For meg var dei berre eit trykk på telefonen unna,.
Ingen visste om meg enno.
. Det var no godt og.  Hadde eg ikkje tenkt mange gonger at eg kunne no helst få flytta herifrå  i det stille. 
Men så kom pleiarane. og eg vart flytt til rom med masse skjermar og greier
Eg kunne ikkje dy meg: "Er det litt stille her no?
Reaksjonen var påfallande, endå ho heldt seg heilt roleg og kontrollert: "Ne-e-i! " drog ho på det med eit lite sidblikk, Travle hender  på lednigar og apparat og med raudnande hals og kinn.
Åh! tenkte eg der eg låg. Travelheten nådde berre ikkje meg der i mottaking



 Eit anna lydlaust vesen kom med alvorlege vaktande augo  på skjermar over hovuddet mitt. Men så feste ho heile si merksemd smilande på meg,og helsa på meg som gløymde å seia mitt namn  i fofippelsen . Men ho spurde :"Kva heiter så du, då"  Eg kjende at det låg varme i orda.
Dei pusla med meg, apparat og utstyr før dei for med lovnad om at dei kom snart att.
 Eg dorma vist litt for klokka hadde gått tldri så lite
Ei eller onnor gong inn i dette kjen ei mot senga og ser tenksamt og forundra på skjermar og meg og alt. "No er det gått ned!" Eg skjøna ikkje då kva ho meinte, men etterkvart spreidde ein fred seg i meg, det romesterte ikkje så mykje inni bringa, Me forstår ikkje kva det er, men  no går hjarta ditt mest som vanleg! Sjølv om det  låg ein spenning att i det, så var det utrulege skjedd: det hadde ordna se sjølv!
 Herren hadde vore der! Sjølvsagt var det det!!

Eg vart køyr opp i sjukehuskoplekset  og såg for meg eit fredleg rom  med vegger og tak og utstyr.
Portøren snøydde senga inn døra på avdelinga til ho støytte i to dører.. Kom ikkje heilt forbi inngangsdøra med fotenden så skjermbrettet ved fotenden skjulte ikkje opninga heilt, neste skjermbrett skulle skjerma på sida, men vart heile tida skua bak fotenden eller ut i romet for å få plass til stol som ein eller annan skulle sitja på og informera meg. eller til besøk. Der var eit til skjermbrett, men det var vist stadig på flyttefot i avdelinga. Eit bord til tinga var der, ja. Eit som utallige hofter sikkert fekk blåmerker av. Dei to måltida eg fekk var gode og servert med kjærleik og omtanke. Då var det klaff på bordet og eg sat på senga med utsyn og innsyn til og frå andre rom og travel gang.
 Skulle eg på do , leita dei fram ein rullestol og kjøyrde slalom i gangane til eit sånnt stort do. Så ringde eg når dei skulle henta meg. Alltid smilande og hjelpsame. 
Ein gong var det ei legedame. som hjepte meg,.
Eg hadde jo omsider fått lyseblå  natt-dress og sko. Som hjertepasient skulle eg vel liggja, men eg var likemykje ute å farten i rullestol. 
Eg tok ingen andre ting på meg når eg skulle til røntgen heller, Då gjekk det så det suste gjennom gangar og dører og heis. til sist vart eg plassert blant andre folk i skikkelege klede ved ein vegg. "Dei kjem snart og tek deg inn". Etterpå plasserte dei meg på same stad. Og der sat eg og der sat eg , Kald trekk og masse folk. For meg var det som langt over timen og eg hadde surna ein del. Det må han ha tenkt seg, portøren som kom. Han prata og skøya heile tida, med alle han møtte og med meg. Hjelpsomhet og omsorg rann av han på eit gebrokkent språk, så eg gløymde alle sure tankar!

Mange tankar surra i hovudet mitt medan eg låg inne der.. Mange hendingar fekk  tankar i sving. Noko av det som sette seg fast var desse EKG greiene.dei sette på meg heile tida og den kjensla av å verta  fast.. Då kom denne sangen til meg: 

Jeg er bundet fast til Jesus,
bundet fast med evig bånd.
 Inntet makter nu å rive
 meg utav hans sterke hånd.
Han er min .min hele rikdom, 
jeg er og hans kjære barn
glad til himlen vil jeg drage J
Jesus banet har min veg.

(Fritt etter minnet)


Oppi alt dette kom døtre på besøk og meldingar rann inn frå herlige barnebarn  og barn . Kor rik eg er! Dei fleste sa dei hadde og ville be for meg ! Kor dei visste om meg?

Sa eg at eg var kald på føtene  kom  nykjøpte ullsokkar  til å dra på! Endå til garn og pinnar  om eg skulle vera lenger .!! Så plasserte dei gamlemor trygt i bilen sin og suste heim, grundig analysert,, vurder og instruert til pillepåfyll av høgaste legehold.


Sei kva de vil om Helsenorge, men eg har i allfall opplevd at dei legg seg i selen!

Takk!

Og takk til mine kjære
*

Min fremtidsdag er lys og lang
 den rekker bakom tidens tvang!

En evig arv  hos Gud jeg har
 i Himlen er den i forvar
Og under prøvetiden her 
jeg får av Gud hva nyttig er!

Pris være Gud  som styrer så
  at  jeg urolig ei    skal gå
For meg han alltid sørge vil
i alt som her meg støte til..

Frå songboka 885






mandag 7. august 2017

Sundagstur.



Mykje har eg strikka og



 mykje har eg opplevd som kunne forteljast om.  Litt har eg gått tur til bekken og "bakken" , slikt som eg skreiv om før. 
Men det er vanskelegare å ta bilete .  Må helst byta briller, og så dett stavane! Jaja viktigaste er å halda seg på føtene og sjå alt det fine rundt!

Men i går tok Brita meg med på ein tur langs den " sju mil lange låge jæratranda og kom til slutt, med bilen, like nedi steinane der havet braut på , om ikkje med dunk og dyn og lange brak, eller gjennom havskodde, som Garborg seier. Nei havet glitra så infernalsk at det var mest vondt! 



Ei sterk oppleving der minna strøymde på så eg knapt kunne anda.
Då var eg i YtreÅlvik, der me budde ein vinter like i sjøkanten og fekk bølgebruset og klukkinga i sjela.
Og eg var i Tveitefjøra med tang og steinar og gloheite svaberg. Der me lærde symja og vart som kobbar og sumde likemyke under som over sjøflata!

Men eg måtte no terga bølgjene litt !

Men dei er lumske og best det var bruste ei svær ei like om føtene!!

Til all lukke fekk ikkje fotografen tid til å ta video av flukta!! (Eg heldt meg på føtene)

Men eg kan no sei at bølgjene var MYKJE større enn på bileta!

Ha ein god sommar vidare!






mandag 17. april 2017

Ny vår






Første løvetann
 eg har sett i år! Litt pjuskete. Men så er der ikkje mange gradene i dag. Skyene fer fort over himmelen og lagar skugge-felt som jagar fort over kjelvene. 


Graset veks,
 men bonden kjem ikkje utpå med maskinene. Hevdakummane er fulle og han må berre roa seg med andre ting.
Men best det er, er han nok i sving og det durar og luktar akkurat som før på Jæren!!
Dynekåpa er på, godt snurpa saman, men hendene frys så gamlemor må rista dei i sola ein grand, før dei grip om stavane og nøyer resten av kroppen opp og ho stegar på. Strekkjer hofter og kne og brettar ut tærne så godt det let seg. 
Heimover trengde vinden inn dei minste gliper i påkledinga! Men det er FRISK luft til lungene! Litt ispedd møkalukt fordi bonden hadde prøvt seg med nokon lass på laurdag. Det får ein tola. Snart kan ho ikkje gå her for lukt og maskintrafikk.
Lerkesongen trengjer gjennom hue og hette og gjer ho glad, og ho må nynna på de  Å, vesle lerka ho har det slik at finn ho ein tuetopp, då vert ho rik! ---- Tankane får ei god vending! Ja ho er rik,
 veldig rik!
Tankane på kvinnene som gjekk til ei grav og tenkte å stella vel med ein død kropp og gråta, dei opplevde eit Pang i sitt liv som ingen andre, verken før eller seinare har opplevd! Jordskjelv, lyn og englesyn så blekjande og kvitt som ingen kan forklara! Han er ikkje død, men lever!
Skunda dykk til venene hans!  Og fortel! Det er sant det han sa!
No ville ho heim og sjå kva det eigentleg stod. Var det ikkje i Matteus evangeliet 28 nett dette stod?

Ha ei god påske vidare!






søndag 11. september 2016

Dillesokk.

Dillesokk
 heiter eit mønster på ein sokk Bitta designar på strikkegruppa si på Facebook. Eg vil ikkje sei den er spesiell fin, men eg har det slik at best det er er det eit sokkemønster eg berre MÅ strikka!

Men dette vart veldig didle å få til. 

Eg fann meg garn som eg tykte var både fint i fargen og serdeles mjukt og herleg! Det var einaste det at det var litt for kjukt til den oppskrifta. Men pytt, det fiksar eg! - tenkte gamlemor og berre kutta ei maske her og der!  
Men eg hadde jo starta og laga ei vrangbord til eit anna mønster! Uff, men rekkjer ikkje det! Det passa ikkje heilt inn, verken slik som eg likte det eller slik det skulle vera. Men no sette eg altså ivrig i gang. :) I oppskrifta stod det at eg skulle strikka bakdelen på leggen først, men kom i skade for å ta framdelen først! Pytt, det fiksar eg etter kvart!
Men det vart litt hovebry og krysss i tankane, - for framme og bak på leggen var ulik og,  - og kor var det no eg kutta dei maskene?
Eg snudde og vende og talde og talde! --

Men til slutt kunne eg stolt ta bilete av fyrste sokk, og gledde meg til neste!

Men kor i verda var det no? Mønsteret skulle vera omvendt  på andre sokk!!!! Eg skulle jo strikka frå venstre til høgre på venstre sokk! Ikkje sånn som me pleie frå høgre til venstre! --- eller var det omvendt? Og so hadde eg jo strikka høgre i staden for venstre sokk først i starten! Eg måtte ta han på og forsikra meg om det! Mønster fint frammover kvar stortå skulle det vera,. Og så eit lit enklare mønster på eine sida bak på leggen.
(Men, -  mine auge er ikkje sånn at eg ser så godt ned på tå og hel, og min kropp er heller ikkje sånn at eg kan ta foten i fanget!)

Jaja, nok om det,  her er beviset på at det vart sokkar, to stykker endåtil! Men eg må nok ha dei sjølv, for ingen ting stemmer heilt.

Men så vart eg så dregen til eit garn som passa heilt til denne oppskrifta!
Best det var hadde eg lagt opp! 
No skulle ALT gjerast skikkeleg! :)
Eg sat og smilte og var SÅ nøygd.


Leggen vart bra!



Godt med lupelampe!


-----  berre det at no har eg laga helen så forkonande liten
på første sokk!! ---

Men no er eg godt i gang med andre. DEN skal i allefall verte rett!! Får heller rekkja opp og spøta ny tå ---

Er det rart at det er fredag heile tida? 

Eg skjønar ikkje kva eg kavar etter! Ikkje er det sikkert så mange bryr seg om å få dei heller!!

Har minst to par sokkar opplagde og eit stort teppe som skulle vore ferdig + planar om fleire andre tepper. 

*

Eg takkar Gud for han skapte fargar!

Når det er så fint i naturen og - i garn, - kor må det ikkje vera i himlen då??

*

God strikking!







Ein sommar er over








Lyng er komen i staden for utblømde sommarblomar.


Utsynet frå kjøkenglaset. Alle bilane har gøymt seg bak flotte dører!

Men sommaren var slik


Og slik

Og slik, !!!!!

Og litt arbeid med dette!

Ein tur på Høghuset!

Terasseliv!

Litt tur og

Barnebarnsbryllup!


Stolte konf-foreldre. Dei var og sølv-brurpar litt seinare!
Toril fortograferer..

Masse strikking og

litt hekling.

Besøk har eg og hatt, men då har eg ikkje stunder til å ta bilete!!!



Ha fine septemberdagar!







søndag 10. april 2016

Oppdatering




Nei no er det lenge sidan eg har vore her!
Mangt har hendt og våren melder seg!


Der grantrea stod digre, er det no klart for å byggja på murane! Utsynet er vidt og nordavinden har har klar bane!
Under dette me ser her ligg mykje arbeid. Legg merke til veden dei verkar opp og lør i sekker. Mange slike! Flittige hender!


Gamle garasjen må vekk, og ja, den unge kastanjen "min " Eg fekk ikkje sjå knuppane svella ut på den i år!

Her er garasjen pinneved.


Etter at Arne har saga, var det lett for gravemaskina å vifta kastanjen fleir meter vekk.


Eg kan fylgja med på senerariet frå orkesterplass innfor kjøkenglaset!


Så kom endeleg tida for støyping!


Vedarbeid.


Innimellom alt dette går dagane med sol og regn, storm og skodd. Og livet går sin gang.
 Som tidast er det nokon som blir eit år eldre. Det må feirast. 
Eg blei og eit år eldre og laga to kaker og sa at eg hadde det! Kom ikkje på at  minst 24 kom på to dagar! 
Men snakk om velsigning!  Nokon kom med bollar, og ei med Brovnis, eller kva det heiter, ei kunne koma å hjelpa alt eg trong! og alle var villige med alt! 



Stor semning i ungdomskroken når bestemor lærte seg "selfis" 
Dei meir stødige sit i bakggrunnen.


Elles så er det dei fargane då, som eg er så fasinert av. 
Eg strikkar for livet, for dei fyller år heile tida! :)


Og så er det toppen når ei slik solståle stikk innom !

Oldebarnet, Rebekka!   

søndag 17. januar 2016

"Brøyte seg ryddning ---"

"Hugge vekk alt som ---
Hugge seg sol til alt fagert og ungt!" --

Sukk frå gamlemor: Åh! Dei er så store! Kor vil dei falla? Rekk dei husa?
Hugsr vel når dei plantast, småe duskar!
Men ungdomen står klar med reidskap og kunnskap. Dei aldrande held seg i bakgrunnen, stoltheten gøymer dei vel.


Her har fleire tre falle perfekt. Men dette har liten plass å sikta seg inn på. Her skal lina frå  traktoren festast i treet.


Rett før ho deiser i bakken --- på perfekt plass -- denne og!!
Letta pustar me ut!

FOR nokon karar!!

Takken stig til Han som hadde ei hand med i laget - utan at me så mykje som merka det ein gong!!

Og der er mange tre att!


I det siste har "turen" min sett slik ut, så det har berre blitt nokre rundar i hagen. Skyr alle vegar, for der er det skummelt.


Og så har eg dette å gleda meg til inne!! 

Ei "blomeoppskrift":
 Først ein ring, 
og så ein til!
Og så hoppar eg frå blom og tigg, - dei finaste eg finn!!


Må vist la det bli litt lenger -- og så er det halve blomar rundt heile teppet, for å få bein kant, før eg avsluttar med doble stavar i ein farge som ev vald av han som skal ha det!

Har alt begynt neste i tankane  -- 

"viss eg leve og ha helso, dao" - som dei gamle sa.

Ha gode januardagar!!